وقت باران دلم هوای خورشید دارد و هنگام آفتاب دلم

مشتاق ابر باران زاست

 شــب که می شود دلم در

جستجوی باریکه ی نوریست و در دل روز به دنبال

تنهایی...

 در تنهایی آرزو می کنم همنشـینی داشته باشم و در

مصــاحبت دوســت

ســـکوت را می جویم و آرامش را

 خــــدایا من به دنبال چه می گردم؟؟؟

 واژه ی زنــدگی را جلوی آیـــنه می گذارم امشـب به

کودک دلم

می گویم:"واژه ی زنــدگی را زیبــا تلــفظ کـن"

 من در آن لحــظه که چشـــم تو به من می نگرد........

برگ خشکیده ی ایمان را

در پنجه ی باد!!

رقـــص شــیطانی خواهــش را در آتــش ســـبز!!!

نور پنهانی بخشــش را

در چشــمه ی مــــــــهر!!

اهــــتزاز ابـدیـــت را می بــینم

بـــــیش از این سوی نــــــگاهـت نتوانم نگــریست

اهــــتزاز ابدیـــت را یــارای تماشــایم نیست

کـــــــاش مـی گفتی چیـــــست ؟؟؟؟؟؟

آن چه از چــشم تو تا عمق وجودم جاریست....

 مرد دستانش را به سوی آسمان دراز کرد و گفت:

خـــــدایا ســــــــلام

خدایا تو خود شاهدی که به تنهایی نمی توانم

به من ایــــــمان عطا کن تا بدون ترس و واهمه ای با لحظه لحظه ی زندگیم رو به رو شوم

خـــــــدایا از تو سپاسگذارم که به حرفهایم گوش دادی شـــب به خـــیر

آنگاه زمزمه کرد: خــــدایا با من حــــرف بزن

پس دوباره گفت:خــــــدایا با من حرف بزن و آسمان غرش کرد

به اطراف نگاهی انداخت و گفت:خـــــدایا بگذار تا تو را ببینم

و ستاره ای در آسمان روشن تر شد و چشمک زد

در ناامیدی گریه سر داد و گفت :خـــــــدایا مـــرا لــمس کن

پروانه ای روی شانه هایش نشست امــــا او آن را دور کرد

 اما او آن را خواند و به کناری انداخت و از آنجا دور شد

خـــــــــدا در همین جاست همین نزدیکی هاااااااااا

در همین چیزهای به ظاهر ساده و بی اهمیت

جوانی عاشق برقم که از پیریز میترسم

                                                            من از لیلی گریزانم و از شیرین هراسانم

من از افسانه و رویا و مهرانگیز میترسم

                                                         و از چشمان سارا خواهر پرویز میترسم

بگویم یا نگویم راز بعدی را نخــندی ها

                                                    از این آدامـس های کوچک لاویز میترسم

شگفتا آنقدر تشویش دارم از دل و بی بی

                                                      که توی سبزی خوردن هم از گشنیـز میترسم

شبیه بچه ای ترسو از ابرو و لب و گیسو

                                                     و از هر چی که مامان گفته باشد جــــــــیز می ترسم

چنان می ترسم و میلرزم و قلبم تپش دارد

                                                       که گویی دارم از صـدام یا چنگیـز می ترسم

چرا اینقدر چربی تو ؟چرا ژل می زنی اصلا

                                                         نمی دانی من از جاهای خیلی لیـــز می تر سم؟!

برایت گفتم اینها را به من گفتی برو دکتر

                                                          از آن دارو که دکتر می کند تجویز می ترسم

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل

                                                     چنین لوکیشنی دارم که از هـــــــــرچیــز می ترسم

عشق را هدفی نیست آن چنان که بدست آید

باور کن که عشق

چشم تو زینت تاریکی نیست

پلکها را بتکان

و بیـا

بیا تا جایی که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

و زمان روی کلوخی بنشیند با تو

پارسایی است در آنجا که تو را خواهد گفت :

بهتــــــــرین چیزرسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشــق تر است......

یا شایددوست داری روی ماه تاب بخوری

نور و توی شیشه بریزی و به خونه ببری

یا میخوای که چند لحظه ای خودت نباشی

و مثلا یه ماهی باشی

ماهی کاری بلد نیست جز شنا کردن تو تنگش

تنها فکرش مسخره کردن مردمه

و چون خواب آلوده راحت به دام میفته

اما اگه میخوای که اینطوری زندگی کنی

خوبه که ماهی بشی

و همه ی میمون ها هم توی باغ وحش نیستن

هر روز چند تا شون رو تو خیابون می بینی

پس می بینی که همه چیز به تو بستگی داره

میتونی از اینی که هستی بهتر باشی